|
NEDERLANDER SJORS ROOSEN KOOS HET GOEDE MOMENT.
Voor het
eerst in vele jaren werd Gaverlandkermis niet meer sportief gevierd met een
wedstrijd voor EZC en beloften maar met een koers voor juniores. En het was
onmiddellijk een succesvol gebeuren. Er schreven 69 juniores in en daarbij 8
Nederlanders. Hun aanwezigheid heeft ons al geleerd dat de Belgen dan op hun
hoede moeten zijn willen ze winnen. In het Waasland won Moreno Hofland reeds
in Kieldrecht (mei) en in Tielrode (juli), Ike Groen in Belsele. Ook in
Beveren was het een Noorderbuur, Sjors Roosen, die zijn naam liet noteren.
Er moesten 17
ronden van 5,3 km gereden worden en een stuk ging doorheen de polders. Dat
maakte het eigenlik wel iets lastiger dan verwacht en vooral in de tegenwind
moest er met kracht op de pedalen geduwd worden. Voor Wase jongens als Jens
Verleyen en Tino De Cock ( Stekene) en Greg Van de Vyver (Waasmunster) werd
het al na een paar ronden te veel. Vooral omdat ze vooraan al van in de
eerste ronde “hogesnelheidstreintje” speelden. Met drie gingen ze aan de
haal: Andreas Prinzie (Kessel), Matthias Vermeiren (Landegem)
en Sam Van De Mieroop (Schoten).
Er kwam
onmiddellijk reactie van drie andere met Glenn Pieters (Bonheiden) en
de Litouwers Janis Dakteris en Kornelius Buoze. Maar hun beentjes
waren te kort om tot bij de drie vluchters te geraken; Het waren echter
Stekenenaar Glenn De Ridder en de Nederlander Sjors Roosen die
in de 3de ronde de kloof konden dichten. Zo kregen we vijf
leiders.
Die vijf kregen
al bij al niet veel voorsprong bij elkaar en een groepje van zeven zette
alles in het werk om hen een bezoek te brengen. In de 5de ronde
lukte hen dat. Het twaalftal werd verder gevormd door: Matthias
D’Hollander (Zele), Jori Van Steenberghen (De Klinge), Glenn
Schoep (Bambrugge), de Nederlanders Brian Van Goethem, Bram De Kort
en Mark Blom, en de Brit Joshua Hunt. In de 6de ronde
kreeg het twaalftal 20 sec winst bijeen.
Achter hen
vochten ze nog met vijven om ook vooraan te komen en dat zag er best goed
want een handvol seconden hield hen nog af: Robin Wauters, Sammy Bytebier,
Michiel Remory, Janis Dakteris en Jeroen Van Camp. En toch sloten ze niet
aan. Bytebier (Lovendegem) kon niet volgen. De veerkracht was er uit en
achter hen werd verdomd hard gekoerst. Vooral Gerry Druyts ging er hard
tegenaan.
Uiteindelijk werd
het achtervolgingsgroepje omgetoverd tot: Robin Wauters (Buggenhout), Jeroen
Van Camp (Schelle), Gerry Druyts (Wilrijk) en Michiel Remory (Wetteren).
Maar bij de kopgroep aansluiten zat er niet in. Het waren enkel Druuts en
Van Camp die nog overbleven om achtervolgertje te spelen. Maar ’t was
mooi om zien hoe ook nog anderen er zin in hadden om naar voor te komen. Ook
Gianni Van Calster (Boom), Gauthier Van de Voorde (Destelbergen) en Jan Van
Meirvenne (Hamme) toonden nog hun achterwiel aan het peloton. Het was mooi
voor de toeschouwers maar om de twaalf of zelfs het duo Druyts-Van Camp te
bedreigen was het te laat.
Feit was dat de
winnaar bij de twaalf moest gezocht worden: Prinzie-Vermeire- Van de Mieroop-
De Ridder- Roosen- D’Hollander- Van Goethem- Van Steenberghen- De Kort- Hunt-
Schoep- of Blom. Nadat Brian Van Goethem op 2 ronden van het einde ging
versnellen, zonder resultaat evenwel, trok net voor het begin van de laatste
ronde, Sjors Roosen hard aan. Hij had de situatie goed onder controle toen
de laatste10 km werden ingezet. Op het ogenblik dat het even stil viel,
plaatste hij zijn demarrage en zag dat hij een “gaatje” had.. “ In de
tegenwind ging ik door en het viel nu echt stil in het groepje en toen was
ik weg. Ik bleef maar rijen … en ja, toen won ik”, zo vertelde Sjors
achteraf.
Achter hem hadden
ze wel een jacht georganiseerd maar de samenwerking was niet zoals het
moest. Dat stelde Jori Van Steenberghen. “Er werd niet goed genoeg rond
gedraaid”, zo werd dat omschreven en daardoor kreeg Roosen vrij spel. “En
dan zit er rap een “gat” in”, lachte Van Steenberghen. Maar de Waaslander
won op een prachtige manier de spurt met vijf voor de tweede plaats. Een
knap nummer was het. “Ik kom altijd van heel ver in de
spurt en dat ligt me goed”, aldus Jori die de Nederlanders Bram De Kort (3de)
en Brian van Goethem (4de)achter zich hield. De ganse kopgroep
lag in stukken en brokken. Matthias D’Hollander werd zelfs nog voorbij
gereden door de twee achtervolgers Jeroen Van Camp (12de) en
Gerry Druyts (13de). De bijzonder knappe wedstrijd van Gianni Van
Calster, die helemaal uit de achtergrond was komen opzetten maar tot het
einde vol hield met sterk achtervolgingswerk, werd beloond met nog een 15de
plaats.
Winnaar Sjors
Roosen uit Goirle, vertelde dat hij niet zo best kan spurten en dat hij
daarom zijn kans wel gaat door solo naar de meet te rijden. In Beveren was
het dus volgens dat scenario. Hij won er zijn 3de koers van het
seizoen. “Ik vond het hier wel een mooi parcours. Je kon hier weg rijden als
er wat wind stond en dan brak het in de groep.” Dat die kopgroep van
twaalf dus volledig uit elkaar spatte, verbaasde hem niet. “Dat is altijd zo
als er een paar betere en een paar mindere bij zijn.” Sjors woont niet ver
van de Belgische grens en daarom komt hij veel hier koersen. In eigen land
zijn het gewoonlijk criteriums en dat is ‘anders’ koersen.(flvdv)
|
